Favia Viaggi - Κυνηγώντας στην Βουλγαρία και στο εξωτερικό

Μενού

Κυνηγώντας στη π. Γ. Δ. Μακεδονίας

Τσίχλες

Οι Τσίχλες είναι παχουλά , τρυφερά ,μικρά έως μεσαία πτηνά που ζούν σε δασικές εκτάσεις. Συχνά τρέφονται στο έδαφος ή τρώνε μικρά φρούτα. Τα περισσότερα είδη είναι γκρί ή καφέ χρώματος με στίγματα χαμηλά. Ακόμα κι αν δεν τα έχουν οι ενήλικοι αυτά τα στίγματα,οι ανήλικοι συχνά τα έχουν. Είναι εντομοφάγα ,μα τα περισσότερα είδη τρέφονται επίσης με σκουλικάκια, σαλιγκάρια και φρούτα. Οι τσίχλες χτίζουν φωλιές σε σχήμα κύπελλου,ορισμένες φορές επενδύοντάς τες με λάσπη. Αποθέτουν δύο έως πέντα αυγά με κηλίδες ,κάποιες φορές γεννούν δύο ή περισσότερες φορές το χρόνο. Και οι δύο γονείς βοηθούν στο μεγάλωμα των νεογνών. Το μουσικό τραγούδι της θεωρείται από τα πιό όμορφα ανάμεσα στο κόσμο των πτηνών.

Τρυγόνια

Το πέρασμα των τρυγονιών ξεκινά στις 07:30 το πρωί και τελειώνει στις 11:00 στα μέρη όπου τρέφεται (καλλιέργειες ηλιοτρόπιου), γι’αυτό οι κυνηγοί πρέπει να είναι στους κυνηγότοπους από τις 07:00 το πρωί. Δεδομένου ότι τα πουλιά όπως τα τρυγόνια χρησιμοποιούν τα ίδια περάσματα όταν πετούν,συνιστάται οι οδηγοί να τα έχουν ανιχνεύσει μια μέρα ή δύο πριν.

Βασιζόμενοι στις πληροφορίες που συνέλεξαν οι οδηγοί ,στήνονται τα καρτέρια. Μετά τις 11:00 το πρωί εάν το αποτέλεσμα δεν μας ικανοποιεί μπορεί να στηθεί ενέδρα στα μέρη όπου ξεδιψούν τα πουλιά (ποτάμια,βάλτοι κ.α.) σε περίπτωση που υπάρχουν δέντρα,ξεραμένοι κορμοί δέντρων ,κολώνες με καλώδια ηλεκτρικού.

Η χρήση σκυλιών ριτρίβερ είναι κοινή πρακτική. Το σκυλί πρέπει να είναι πολύ πειθαρχημένο και υπάκουο στις εντολές.Οφείλει να υπακούει στις εντολές μείνε – ξάπλωσε – φέρε πίσω. Ενα έμπειρο σκυλί έχει την ικανότητα να εντοπίσει πολύ πριν τον κυνηγό τα πετούμενα θηράματα και αμέσως μετά τη βολή να το φέρει πίσω σ’αυτόν.Πρέπει να κάθεται κάτω και μπροστά από τον κυνηγό και ταχύτατα να φέρνει σε αυτόν το θήραμα.

Κατά τη διάρκεια ομαδικού κυνηγιού (γκρούπ των 4-8 κυνηγών) είναι φρόνιμο να καλύπτουν όλους τους διαδρόμους των πετούμενων θηραμάτων αναγκάζοντάς τα να συνεχίσουν να πετούν,δίνοντας στους κυνηγούς την ευκαιρία επαναλαμβανόμενων βολών. Το τρυγόνι πετάει με ταχύτητες των 70 έως 90 χλμ/ώ και πρέπει οι βολές να προβλεφθούν επαρκώς.

Πετροπέρδικες

Η πετροπέρδικα είναι εξαιρετικά όμορφη και το κυνήγι είναι πολύ ελκυστικό για κυνηγούς στη π.Γ.Δ.Μ.

Ζούν σε μικρά σμήνη. Αυτό το πουλί συχνά κατοικεί σε βραχώδεις περιοχές και σε τέτοιες με χαμηλή βλάστηση. Ξεχωρίζει από παρόμοια πουλιά από τον οξύ και δυνατό του ήχο.

Μοναδικά όμορφοι κυνηγότοποι στην π.Γ.Δ.Μ. είναι στις περιοχές όρους Shara, όρους Suva Gora, το εθνικό πάρκο στο Mavrovo, όρος Bistra και όρος Stogovo.

Πέρδικες

Το κυνήγι της πέρδικας ξεκινά περίπου στης 09:00 το πρωί επειδή τα ορνιθοειδή δεν απαιτούν την παρουσία του κυνηγού στον κυνηγότοπο από πολύ νωρίς. Μπορεί να κυνηγηθεί σε πεδιάδες και περιοχές με μικρούς λοφίσκους.

Κάποια σμήνη αποτελούνται από περισσότερα από 50 πουλιά. Είναι πιθανό να δείτε 10 με 20 οικογένειες την ημέρα. Οι πέρδικες κυνηγώνται με σκυλιά κατάδηξης, με τα Πόιντερ και Σέττερ να χρησιμοποιούνται πιο συχνά. Καλύπτουν μεγαλύτερες περιοχές γρήγορα και έχουν καλή και σταθερή στάση.

Κάποια Πόιντερ μπορούν να οσφρηστούν σμήνη από 100 μ. μακριά. Μπορείτε να συμμετέχετε σε γκρούπ κυνηγών ή ατομικά. Σκυλιά που είναι νευρικά πρέπει να αποφεύγονται (σκυλιά που δεν μπορουν να κρατήσουν τη στάση τους ή τα προκαλούν τα πετούμενα πτηνά μπροστά τους και έτσι χάνεται το πλεονέκτημα των κυνηγών). Οι πέρδικες μόλις αισθανθούν κίνδυνο πετούν 300-600 μ. μακριά από κει που ήταν ,μέχρι να προσγειωθούν ξανά. Αυτός είναι ο λόγος γιατί πρέπει να γνωρίζουμε τα μονοπάτια που χρησιμοποιούν κατά την πτήση τους.

Πρέπει να ελέγχουμε απόλυτα το σκυλί μας έτσι ώστε να είναι ικανό να ρυθμίζει την απόσταση που ανιχνεύει, ειδικά όταν γνωρίζουμε πού βρίσκονται τα πουλιά. Οι οικογένειες έχουν μία έντονη μυρωδιά που τις κάνει εύκολες στον εντοπισμό. Είναι προτιμότερο,όταν κυνηγούμε πέρδικες, να διασπάμε το σμήνος τους. Τότε αναγκάζονται να παραμένουν περισσότερη ώρα στο έδαφος και μπορούμε να παρατηρήσουμε πολύ όμορφες στάσεις από τα σκυλιά μας.

Αυτό το συγκεκριμένο κυνήγι μπορεί να διαρκέσει όλη μέρα με κάλυψη μεγάλης έκτασης με γρήγορο ρυθμό. Αυτός είναι ένας λόγος γιατί ο κυνηγός πρέπει να είναι σε καλή φυσική κατάσταση.

Ορτύκια

Tο κυνήγι ορτυκιών πραγματοποιείται κυρίως τις πρώτες ώρες τις ημέρας. Προτείνεται να βρίσκεστε στον κυνηγότοπο κατά της 06:00 το πρωί.

Τον Αύγουστο, στο ξεκίνημα της περιόδου, είναι καλύτερο να κυνηγάτε μέχρι της 10:00 το πρωί και από της 16:00 έως της 19:00 το απόγευμα επειδή οι υψηλές θερμοκρασίες δυσχεραίνουν τη δουλειά των κυνηγόσκυλων. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου είναι προτιμότερο να διαλέγετε μέρος για το κυνήγι σε μεγαλύτερο υψόμετρο. Η πρακτική μας δείχνει ότι τα ορτύκια τείνουν να ανεβαίνουν σε υψηλότερα εδάφη όταν οι θερμοκρασίες ανεβαίνουν. Περισσότερο συναντώνται σε λιβάδια με διάφορα είδη κεχριού, σε χωράφια με καλλιέργεια που έχει θεριστεί και είναι κυρίαρχη η ύπαρξη αγριόχορτων.

Η χρήση σκυλιών Αγγλικής προέλευσης (Pointer, Setter,κ.λ.π) προτείνεται. Κυνηγώντας ορτύκια σε περάσματα είναι η πιο έντονη και επιτυχημένη μέθοδος, όταν σχηματίζονται σμήνη των 1000 έως 3000 πουλιών. Η κυνηγετική περίοδος είναι από 1η Σεπτεμβρίου έως 1η Οκτωβρίου. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου οι θερμοκρασίες είναι χαμηλότερες και είναι δυνατόν να κυνηγάτε όλη τη μέρα. Ένας και μόνο κυνηγός μπορεί να χτυπήσει παραπάνω απο 100 πουλιά κατά τη διάρκεια αυτού του κυνηγιού.

Εάν τα σκυλιά είναι καλά εκπαιδευμένα είναι πιθανό να χτυπήσετε γύρω στα 15 - 30 ορτύκια σε περίπου 2 - 4 ώρες. Η συμβουλή μας,να πυροβολείτε μόνο όταν το σκυλί κατάδηξης έχει πάρει την ανάλογη στάση. Με αυτόν τον τρόπο υπάρχει ισότητα μεταξύ του κυνηγού και του θηράματος και το κυνήγι γίνεται πιο ευχάριστο. Το σκυλί θα πρέπει να είναι καλά εκπαιδευμένο,να έχει σταθερή στάση κατάδηξης και να είναι καλός στην περισυλλογή του θηράματος.

Νεαρά σκυλιά μπορούν να συμμετέχουν στο κυνήγι γιατί έτσι αποκτούν εμπειρία και προσόντα που τα κάνει εξαιρετικούς βοηθούς σε κυνήγι άλλων πτηνών. Πρέπει να δουλεύουν σκληρά στο να βρούν το θήραμα και να το επιστρέψουν στον κυνηγό μετά τη βολή. Εάν μάθει να βρίσκει ορτύκια τότε θα μπορεί με περισσότερη ευκολία να εντοπίζει όλα τα άλλα είδη πουλιών. Η προτεινόμενη απόσταση βολής είναι τα 20 με 30 μέτρα. Όταν το σκυλί στέκεται ακίνητο μα δεν έχει τίποτα εμπρός του,μπορεί να του επιτραπεί να οσφρυστεί τη μυρωδιά του θηράματος. Κατά τη διάρκεια του κυνηγιού απο γκρούπ όλοι οι συμμετέχοντες πρέπει να βαδίζουν αργά και να σταματούν κάθε 10-15 βήματα ή κάθε περίπου 30 δευτερόλεπτα.

Με αυτό τον τρόπο τα πουλιά εξαναγκάζονται να αφήσουν την κάλυψη του εδάφους και τα σκυλιά έχουν την ευκαιρία να αρπάξουν τη μυρωδιά τους. Όταν κυνηγάτε σε γκρούπ (4 -5 κυνηγοί) πρέπει πάντα να γνωρίζετε την θέση των υπόλοιπων κυνηγών. Όποτε ένας κυνηγός από το γκρούπ πυροβολεί οι υπόλοιποι υποχρεούνται να τον περιμένουν και μετά να πυροβολούν κι αυτοί. Συνήθως μια περιοχή σαρώνεται με το γκρούπ να σχηματίζει μια γραμμή, σύμφωνα με τα μέτρα ασφαλείας.

Tα ορτύκια είναι απολύτως άγρια, οι πληθυσμοί δεν έχουν πρόσμιξη με άλλα πουλιά μεγαλωμένα στην αιχμαλωσία. Η καλύτερη κυνηγετική περίοδος είναι από 1η Σεπτέμβρη και τελειώνει την 1η Οκτώβρη. Οι κυνηγότοποι είναι κυρίως ορεινοί, λοφώδης και με καλλιέργειες.

Μπεκατσίνια

Πολύ σπάνια τα μπεκατσίνια θα γίνουν στόχος των Βούλγαρων κυνηγών αλλά υπάρχει αρκετό ενδιαφέρον από κυνηγούς του εξωτερικού.

Αυτό το κυνήγι δεν απαιτεί από τους κυνηγούς να σηκωθούν νωρίς το πρωί κι εξ’άλλου μπορεί να συνεχιστεί όλη την ημέρα. Τα μπεκατσίνια είναι συνήθες να κυνηγιούνται σε μεγάλους νερόλακους (μέρη όπου έχει ξεχειλίσει κάποιος ποταμός,οριζώνες ,ρηχές λιμνούλες).

Είναι ένα πτηνό το οποίο κάνει ένα από τα πιο μακρά αποδημητικά ταξίδια στον κόσμο. Υπάρχουν ενδείξεις για είδη τα οποία ταξίδεψαν από την Ιαπωνία στη Βουλγαρία. Το κυνήγι είναι πολύ συναρπαστικό και είναι πραγματική δοκιμασία των ικανοτήτων του κυνηγού.

Στην απογείωσή τους τα μπεκατσίνια βγάζουν μια κραυγή η οποία οδηγεί τον κυνηγό να σημαδέψει σωστά. Το πρόβλημα είναι οτι το πουλί κάνει απότομες και ξαφνικές στροφές προς πάσα κατεύθυνση και ύστερα από καμμιά 30ρια μέτρα απομακρύνεται σε ευθεία γραμμή.

Απώλεια στόχου είναι κάτι αρκετά συχνό. Ανάμεσα στους τρείς τύπους μπεκατσίνι (μικρό,μεσαίο-κοινό,μεγάλο) το μεσαίο-κοινό μόνο επιτρέπεται να κυνηγάται στη Βουλγαρία. Μπορούν να χρησιμοποιηθούν σκυλιά ριτρίβερ που τα καταφέρνουν καλά σε υγρά χωράφια.

Τα σκυλιά πρέπει να εργάζονται πολύ κοντά με τον κυνηγό,σε μια απόσταση όχι μεγαλύτερη των 20-25 μέτρων επειδή το μπεκατσίνι αρχίζει να πετάει στα 20 μέτρα (δεν αφήνει να πλησιάσει ο κυνηγός πιό κοντά – το έδαφος δεν προσφέρεται για αθόρυβη κίνηση) και το κάνει τόσο γρήγορα που είναι εξαιρετικά δύσκολο να υπάρξη επιτυχημένη βολή.

Τα καλύτερα σκυλιά για αυτό το είδος κυνηγιού ομολογουμένως είναι τα Αγγλικά Σέττερ. Έχουν μια καλή, σταθερή στάση και μια εξαιρετική αίσθηση της όσφρησης. Η γούνα τους τα προστατεύει από την υγρασία και μπορούν να εργάζονται όλη μέρα. Το κυνήγι για μπεκατσίνια επιτρέπεται την περίοδο από αρχές Αυγούστου έως τέλη Φεβρουαρίου.

Η καλύτερη περίοδος κυνηγιού τους είναι τι Δεκέμβρη και Γενάρη όταν οι περισσότεροι νερόλακοι παγώνουν.

Λύκος

Η π.Γ.Δ.Μ. είναι ένα από τα λίγα μέρη παγκοσμίως που μπορούν να εγγυηθούν τρόπαιο λύκου μέσα σε 2 -3 μέρες. Το μυστικό είναι ο σημερινός τους αριθμός – περίπου 1800 συνολικά και η τέλεια οργάνωση του κυνηγιού.

Αγριοκάτσικο / Αίγαγρος

Τα υψηλά βουνά της π.Γ.Δ.Μ. φιλοξενούν το μεγαλύτερο πληθυσμό αίγαγρου των Βαλκανίων. Στη Karadzica και στα βουνά Sara και Mavrovo βρίσκονται 3,500 αίγαγροι των Βαλκανικών υποειδών.

Το εθνικό πάρκο στο Mavrovo με μιά περιοχή 73.088 (ha) εκταρίων βρίσκεται στο νοτιοδυτικό κομμάτι των Βαλκανίων κοντά στα σύνορα με Αλβανία και Κόσοβο.

Το πάρκο ιδρύθηκε το 1949 για να προστατεύσει την καταπληκτική φυσική ομορφιά. Αυτό είναι το μόνο μέρος που σε καναδυό μέρες εγγυόμαστε ότι μπορείτε να κυνηγήσετε το Βαλκανικό αίγαγρο. Τα τρόπαια γίνονται κυρίως μετάλια.